4 vs 4

4 vs 4

اَرْبَعَةٌ حَسَنَةٌ وَلَكِنْ اَرْبَعَةٌ مِنْهَا اَحْسَنُ : الْحَيَاءُ مِنَ الرِّجَالِ حَسَنٌ وَلَكِنَّهُ مِنَ الْمَرْأَةِ اَحْسَنُ الْعَدْلُ مِنْ كُلِّ اَحَدٍ حَسَنٌ وَلَكِنَّهُ مِنَ الْاُمَرَاءِ اَحْسَنُ وَالتَّوْبَةُ  مِنَ الشَّيْخِ حَسَنَةٌ وَلَكِنَّهَا مِنَ الشَّبَابِ اَحْسَنُ وَالْجُوْدُ مِنَ الْاَغْنِيَاءِ حَسَنٌ وَلَكِنَّهُ مِنَ الْفُقَرَاءِ اَحْسَنُ .

"Opat kaalusan, tapi opat nu lianna leuwih alus, nyaéta:
1. Rasa éra di lalaki éta alus, tapi di awéwé leuwih alus.
2. Adil di saban jalma éta alus, tapi di pamingpin leuwih alus.
3. Tobatna kolot éta alus, tapi tobatna budak ngora leuwih alus.
4. Balabahna jalma beunghar éta alus, tapi balabahna jalma fakir leuwih alus."

اَرْبَعَةٌ قَبِيْحَةٌ وَلَكِنْ اَرْبَعَةٌ مِنْهَا أَقْبَحُ : اَلذَّنْبُ مِنَ الشَّابِ قَبِيْحٌ وَمِنَ الشَّيْخِ اَقْبَحُ وَالْاِشْتِغَالُ بِالدُّنْيَا مِنَ الْجَاهِلِ قَبِيْحٌ وَمِنَ العَالِمِ أَقْبَحُ وَالتَّكَاسُلُ فِى الطَّاعَةِ مِنْ جَمِيْعِ النَّاسِ قَبِيْحٌ وَمِنَ الْعُلَمِاءِ وَالطَّلَبَةِ اَقْبَحُ وَالتَّكَبُّرُ مِنَ الْاَعْنِيَاءِ قَبِيْحٌ وَمِنَ الْفُقَرَاءِ اَقْبَحُ.

"Opat kagoréngan, tapi opat anu lianna leuwih goréng, nyaéta: 
1. Doraka nu dipigawé ku budak ngora éta goréng, tapi dipigawé ku kolot leuwih goréng.
2. Katungkul ku dunya di diri jalma bodo éta goréng, tapi di jalma ngarti leuwih goréng.
3. Kedul ibadah di saban jalma éta goréng, tapi di kiyai atawa santri leuwih goréng.
4. Adigungna jalma beunghar éta goréng, tapi adigungna jalma fakir leuwih goréng.

Nashoihul 'Ibad - kaca 20

SIKSAAN PIKEUN JALMA NU LEUWIH MILIH DUNYA TIBATAN AKHÉRAT

Imam Hasan Al Bashri ra. ngadawuh:

مَنْ اَرَادَ الدُّنْيَا وَاخْتَارَهَا عَلَى اْلآخِرَةِ عَاقَبَهُ اللهُ بِسِتِّ عُقُوْبَاتٍ ثَلَاثٌ فِى الدُّنْيَا وَثَلَاثٌ فِى اْلآخِرَةِ اَمَّا اَلثَّلَاثُ الَّتِى هِيَ فِى الدُّنْيَا فَاَمَلٌ لَيْسَ لَهُ مُنْتَهَى وَحِرْصٌ غَالِبٌ لَيْسَ لَهُ قَنَاعَةٌ وَاُخَذَ مِنْهُ حَلَاوَةَ اْلعِبَادَةِ وَاَمَّا الثَّلاَثُ الَّتِى هِيَ فِى اْلآخِرَةِ فَهَوْلٌ يَوْمِ اْلقِيَامَةِ وَاْلحِسَابُ الشَدِيْدُ وَاْلحَسْرَةُ الطَّوِيْلَةُ .

Sing saha anu ngarep-ngarep dunya sarta leuwih milihna tibatan akhérat, mangka Allah bakal nyiksa kalawan genep macem siksaan, nyaéta : tilu siksaan ditibakeun di dunya sarta tilu lianna di akhérat.
Anapon tilu siksaan anu ditibakeun di dunya:
1. Angen-angen nu euweuh tungtungna
2. Wewelek, teu kungsi ngarasa sugema (qona'ah),
3. Dicokot ti manéhna kaamis ibadah. Sedengkeun tilu siksaan anu ditibakeun di akhérat:
1. Kasieun dina poéan kiamat,
2. Hisab anu pohara,
3. Kaduhung nu teu manggih tungtung.

√Nashoihul Ibad

DUNYA TÉH GURAWÉS

قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ هَذِهِ الدُّنْيَا دَارُ التِّوَاءِ لَا دَارُاسْتِوَاءٍ مَنْزِلُ تَرَحٍ لَامَنْزِلُ فُرَحٍ فَمَنْ عَرَفَهَالَمْ يَفْرَحْ لِرَخَاءٍ وَلَمْ يَحْزَنْ لِشِدَّةٍ اَلَاوَاِنَّ اللهَ خَلَقَ الدُّنْيَا دَارَبَلْوَى وَالْلآخِرَةَ دَارَعُقْبَى فَجَعَلَ بَلْوَى الدُّنْيَا لِثَوَابِ الْآخِرَةِ وَثَوَابَ الْآخِرَةِ مِنْ بَلْوَى الدُّنْيَا عِوَضًا فَيَأْخُذُ لِيُعْطَى وَيَبْتَلِىْ لِيُجْزَى فَاحْذَ رُوْاحَلَاوَةَ رَضَاعِهَا لِمَرَارَةِ فِطَامِهَا وَاهْجُرُوْ الَذِيْذَ عَاجِلِهَا لِكُرْبَةِ آجِلِهَا وَلَا تَسْعَوْا فِى عُمْرَانِ دَارٍقَدْ قَضَى اللهُ خَرَابَهَا وَلَا تُوْاصِلُوْهَا وَقَدْاَرَادَ مِنْكُمْ اِجْتِنَابَهَا فَتَكُوْنُوْ الِسُخْطِهِ مَتَعَرِّضِيْنَ وَلِعُقُوْبَتِهِ مُسْتَحِقِّيْنَ .

Parantos ngadawuh Nabi Sholallahu 'alaihi wasallam:
"Héy sakabéh jalma, kanyahokeun ku anjeun yén dunya ieu téh tempat anu gurawés, lain tempat anu rata. Dunya éta tempat susah, lain tempat pikeun suka bungah. Mangka sing saha anu nyaho kaayaan dunya anu sabenerna, manéhna moal galumbira kalawan kasuburanana, manéhna moal nalangsa sabab katibaan cocoba. Ingétkeun, saéstuna Allah geus nyiptakeun dunya ieu tempat ujian, sedengkeun akhérat/surga nyaéta nagari tempat jalma-jalma anu ngabogaan nasib anu alus, mangka Allah ngajadikeun musibah di dunya minangka ganjaran di akhérat, sarta Allah ngajadikeun ganjaran akhérat sawaréh ti musibah dunya minangka gagantina (lamun sabar). Mangka lamun jalma éta sabar, tangtu manéhna dibéré ganjaranana, lamun manéhna teu sabar kana cocoba, manéhna disiksa. Ku ayana kitu, sing ati-ati ngarasakeun amisna dunya, lantaran mindeng pegatna kani'matan dunya ieu anu téréh, sabab rék meunang kaduhung di akhérat, sarta ulah anjeun kalalanjoanan teuing ngareuah-reuah dunya nu geus ditetepkeun ku Allah bakal ilang, sarta ulah ogé anjeun gumantung ka manéhna sedengkeun Allah miwarang anjeun pikeun ngajauhanana. Ku kituna, anjeun jadi jalma-jalma anu diantepkeun ku Allah, sabab Allah mikangéwa. Sedengkeun anjeun kaasup jalma-jalma anu anu ngabogaan hak nampa siksaan ti MantenNa." (HR. Addailami)

Nashoihul Ibad - 45

TONG NGANGLUH!

Rasulullah SAW ngadawuh:

مَنْ اَصْبَحَ وَهُوَ يَشْكُوْ ضِيْقَ الْمَعَاشِ فَكَأَنَّمَا يَشْكُوْ رَبَّهُ وَمَنْ اَصْبَحَ لِاُمُوْرِ الدُّنْيَا حَزِيْنًا فَقَدْ اَصْبَحَ سَاخِطًا عَلَى اللهِ وَمَنْ تَوَاضَعَ لِغَنِيٍّ لِغِنَاهُ فَقَدْ ذَهَثَ ثُلُثَا دِيْنِهِ.

"Sing saha anu isuk-isuk geus ngangluhkeun kahésé hirupna (ka papada jalma), mangka hartina manéhna geus ngangluhkeun Allah. Sarta sing saha nu isuk-isuk geus ngarasa hésé ku urusan duniawina, mangka hartina manéhna geus mikangéwa ka Allah sapada harita. Sarta sing saha nu mamandapan ka jalma beunghar lantaran nempo hartana, mangka saéstuna geus leungit dua pertilu agamana."

Ilaharna, urang mah lamun usaha keur hésé atawa rugi, sok riweuh bébéja ka ditu-ka dieu, nepi ka salembur pada nyaho. Tapi dina waktuna meunang kauntungan, ngadedempés. Ngangluh ka papada jalma ngeunaan kahésé hirup, éta cicirén urang teu ridlo kana pangbagéan ti Allah. Nalangsa ku kahéséan hirup, hartina urang geus ambek ka Allah, teu ridlo kana papasténNa, teu sabar kana cocoba, jeung teu iman kana qodarNa. Saéstuna sakabéh nu tumiba di alam dunya, éta teu leupas tina qodo jeung qodarNa.

Pidawuh Tuan Syékh Abdul Qodir Zailani:

لَابُدَّ لِكُلِّ مُؤْمِنٍ فِى سَائِرِ اَحْوَالِهِ مِنْ ثَلَاثَةِ اَشْيَاءَ : اَمْرٌ يَمْتَثِلُهُ وَنَهْيٌ يَجْتَنِبُهُ وَقَدَرٌ يَرْضَى بِهِ.

Saban mu'min teu weléh aya dina tilu kaayaan, nyaéta :
1. Ngalaksanakeun paréntah Allah.
2..Ngajauhan pihulag Allah.
2. Rido kana qodo sarta Qodar.

Nashoihul Ibad - kaca 9

AOSAN SABA'DA SHOLAT FARDU

Dina hiji dinten, Abu Bakar Asy-Syibli sumping ka Ibnu Mujahid. Mangka Ibnu Mujahid ngagabrug sarta ngambung taarna.
Lajeng, anjeunna ditaros, "Naha bet midamel kitu?"
Ibnu Mujahid ngawaler, "Abdi tos ngimpén, ningal Nabi ngambung Abu Bakar Asy-Syibli. Abdi naros, 'Naha Nabi midamel kitu ka Asy-Syibli?' Nabi ngawaler, 'Saéstuna anjeunna teu sapati-pati sholat fardu, anging maos dua ayat ieu saatosna:

لَقَدْ جَآءَ كُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِ يْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِ يْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْ مِنِيْنَ رَءُفٌ رَّ حِيْمٌ . فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللهُ لَآ اِلَهَ اِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ .(التوبة : ١٢٨-١٢٩)"

Ngadangu kitu, Abu Bakar Asy-Syibli maos sholawat :
صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ يَامُحَمَّدُ

Mugia Allah ngawuwuhan RohmatNa ka  anjeun, yaa Muhammad).

Ibnu Mujahid lajeng naros ka Asy-Syibli ngeunaan nu sok diaos saba'da sholat, sarta Asy Syibli nyarioskeun sapertos nu tos disebatkeun ku Rosulullah SAW, nyaéta maos surah Attaubah ayat 128-129.

Nashoihul Ibad - Kaca 8

ANAK SÉTAN

Dicarioskeun ku Sayyidina Umar ra. :

إِنَّ ذُرِّيَةَ الشَّيْطَانِ تِسْعَةٌ : زَلِيْتُوْنُ وَوَثِيْنٌ وَلَقُوْسٌ وَاَعْوَانٌ وَهَفَّافٌ وَمُرَّةٌ وَمَسُوْطٌ وَدَاسِمٌ وَوَلْهَانٌ فَاَمَّا زَلَّيْتُوْنَ فَهُوَ صَاحِبُ اْلاَسْوَاقِ فَيَنْصِبُ فِيْهَا رَايَتُهُ وَاَمَّاوَ ثِبْنٌ فَهُوَصَا حِبُ اْلمُصِيْبَاتِ وَاَمَّا اَعْوَانٌ فَهُوَ صَاحِبُ السُّلْطَانِ وَاَمَّا هَفَّافٌ فَهُوَ صَاحِبُ الشَّرَّابِ وَاَمَّا مُرَّةٌ فَهُوَصَاحِبُ الْمَزَامِرِ وَاَمَّا لَقُوْسُ فَهُوَ صَاحِبُ الْمَجُوْسِ وَاَمَّا الْمَسُوْطُ فَهُوَصَا حِبُ اْلاَخْبَارِ يُلْقِيْهَا فِى أَفْوَاهِ النَّاسِ وَلَا يَجِدُوْنَ لَهَا اَصْلًا وَاَمَّا اَلدَّاسِمُ فَهُوَ صَاحِبُ اْلبُيُوْتِ إِذَادَخَلَ الرَّخُلُ الْمَنْزِلَ وَلَمْ يُسَلِّمْ وَلَمْ يَذْكُرِاسْمَ اللهِ تَعَالَى اَوْقَعَ فِيْمَا بَيْنَهُمُ الْمُنَازَعَةُ حَتَّى يَقَعَ الطَّلَاقُ وَاْلخُلْعُ وَالضَّرْبُ وَاَمَّا وَلْهَانُ فَهُوَ يُوَسْوِسُ فِى اْلوُضُوْءِ وَالصَّلَاةِ وَاْلعِبَادَاتِ .

Saéstuna ari turunan sétan, éta aya salapan: Zalitun, Watsin, Laqus, A'wan, Haffaf, Murroh, Masuth, Dasim, sarta Walhan.

1. Zalitun, ngabogaan pancén ngagoda di pasar-pasar supaya ngabarohong, ngurangan timbangan, jeung sajabana.

2. Watsin, ngabogaan pancén ngagoda nu keur kakeunaan musibah (balai) supaya aral.

3. A'wan, ngabogaan pancén ngagoda pamaréntah supaya dzholim, korupsi, leuwih mikirkeun kapentingan sorangan jeung partéyna tibatan kapentingan rahayat.

4. Haffaf, ngabogaan pancén ngagoda supaya jalma mararabok, nginum arak jeung ngalebokan narkoba.

5. Murroh, ngabogaan pancén ngagoda supaya jalma resep kana musik jeung lalaguan nu matak mopohokeun éling ka Allah.

6. Laqus, ngabogaan pancén ngagoda kaom Majusi.

7. Masuth, ngabogaan pancén pikeun ngagoda jalma supaya resep ngagosip, pabéja-béja nepi ka teu puguh ti mana mimitina éta béja. Kiwari, dina jaman meuweuh sosméd, kacida gampangna jalma "share" warta nu sipatna provokatif, ngajejeléh, fitnah, nguar-nguar aéb batur, jeung sajabana.

8. Dasim, ngabogaan pancén ngagoda di imah-imah. Ku kituna, lamun salaki datang, teu uluk salam sarta henteu deui nyebutkeun asma Allah. Manéhna ngagedurkeun seuneu pipaséaeun, nepi ka jadi tholak, khulu', jeung KDRT.

9. Walhan, ngabogaan pancén pikeun ngawas-waskeun dina wudhu, sholat, sarta ibadah-ibadah nu lianna.

Fikmin "NGADAGOAN NU NGAJURU"

Teu genah cicing. Leumpang bulak-balik hareupeun lawang rohang bersalin. Pikiran cus-cos. Melang ka pamajikan jeung ka orok nu rék dijurukeunana.
"Éa..., éa...!" Kadéngé sora orok ti jero. Buru-buru nyampeurkeun ka deukeut panto. Kulutrak, panto aya nu muka. Lol, suster.
"Éta putra abdi?" cekéng. Lunga-lengo ka jero.
"Bojo bapa, saha namina?" Suster malik nanya.
"Éla," gancang dijawab.
"Oh, sanés. Bu Éla mah teu acan."
Lol, suster hiji deui.
"Bapa, carogéna Bu Éla?" Nunjuk.
"Muhun. Kumaha bojo abdi?" teu sabar.
"Kumargi orokna ageung, sesah kaluarna, janten kedah...," teu kebat.
"Tong dicaésar, Bu!" Buru-buru ditémpas. Geus kasawang, pisabarahaeun boa waragadna.
"Teu kedah dicaésar, mung kedah diageungan wungkul palawanganana, digunting. Wios?" Suster imut. Duh, geulis suster nu ieu mah.
"Éy, Si Bapa kalah molohok ditaros téh!" Suster ngagebah.
"Aéh, muhun, wios! Tapi...," balaham-béléhém.
"Tapi naon, Pa?" Suster mencrong.
"Engkin upami ngaputna, nyuhunkeun dilangkungan sakedik..., supados janten langkung sereg dianggona...!" Kuring nutupan beungeut ku kérésék.