AOSAN SABA'DA SHOLAT FARDU

Dina hiji dinten, Abu Bakar Asy-Syibli sumping ka Ibnu Mujahid. Mangka Ibnu Mujahid ngagabrug sarta ngambung taarna.
Lajeng, anjeunna ditaros, "Naha bet midamel kitu?"
Ibnu Mujahid ngawaler, "Abdi tos ngimpén, ningal Nabi ngambung Abu Bakar Asy-Syibli. Abdi naros, 'Naha Nabi midamel kitu ka Asy-Syibli?' Nabi ngawaler, 'Saéstuna anjeunna teu sapati-pati sholat fardu, anging maos dua ayat ieu saatosna:

لَقَدْ جَآءَ كُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِ يْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِ يْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْ مِنِيْنَ رَءُفٌ رَّ حِيْمٌ . فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللهُ لَآ اِلَهَ اِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ .(التوبة : ١٢٨-١٢٩)"

Ngadangu kitu, Abu Bakar Asy-Syibli maos sholawat :
صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ يَامُحَمَّدُ

Mugia Allah ngawuwuhan RohmatNa ka  anjeun, yaa Muhammad).

Ibnu Mujahid lajeng naros ka Asy-Syibli ngeunaan nu sok diaos saba'da sholat, sarta Asy Syibli nyarioskeun sapertos nu tos disebatkeun ku Rosulullah SAW, nyaéta maos surah Attaubah ayat 128-129.

Nashoihul Ibad - Kaca 8

ANAK SÉTAN

Dicarioskeun ku Sayyidina Umar ra. :

إِنَّ ذُرِّيَةَ الشَّيْطَانِ تِسْعَةٌ : زَلِيْتُوْنُ وَوَثِيْنٌ وَلَقُوْسٌ وَاَعْوَانٌ وَهَفَّافٌ وَمُرَّةٌ وَمَسُوْطٌ وَدَاسِمٌ وَوَلْهَانٌ فَاَمَّا زَلَّيْتُوْنَ فَهُوَ صَاحِبُ اْلاَسْوَاقِ فَيَنْصِبُ فِيْهَا رَايَتُهُ وَاَمَّاوَ ثِبْنٌ فَهُوَصَا حِبُ اْلمُصِيْبَاتِ وَاَمَّا اَعْوَانٌ فَهُوَ صَاحِبُ السُّلْطَانِ وَاَمَّا هَفَّافٌ فَهُوَ صَاحِبُ الشَّرَّابِ وَاَمَّا مُرَّةٌ فَهُوَصَاحِبُ الْمَزَامِرِ وَاَمَّا لَقُوْسُ فَهُوَ صَاحِبُ الْمَجُوْسِ وَاَمَّا الْمَسُوْطُ فَهُوَصَا حِبُ اْلاَخْبَارِ يُلْقِيْهَا فِى أَفْوَاهِ النَّاسِ وَلَا يَجِدُوْنَ لَهَا اَصْلًا وَاَمَّا اَلدَّاسِمُ فَهُوَ صَاحِبُ اْلبُيُوْتِ إِذَادَخَلَ الرَّخُلُ الْمَنْزِلَ وَلَمْ يُسَلِّمْ وَلَمْ يَذْكُرِاسْمَ اللهِ تَعَالَى اَوْقَعَ فِيْمَا بَيْنَهُمُ الْمُنَازَعَةُ حَتَّى يَقَعَ الطَّلَاقُ وَاْلخُلْعُ وَالضَّرْبُ وَاَمَّا وَلْهَانُ فَهُوَ يُوَسْوِسُ فِى اْلوُضُوْءِ وَالصَّلَاةِ وَاْلعِبَادَاتِ .

Saéstuna ari turunan sétan, éta aya salapan: Zalitun, Watsin, Laqus, A'wan, Haffaf, Murroh, Masuth, Dasim, sarta Walhan.

1. Zalitun, ngabogaan pancén ngagoda di pasar-pasar supaya ngabarohong, ngurangan timbangan, jeung sajabana.

2. Watsin, ngabogaan pancén ngagoda nu keur kakeunaan musibah (balai) supaya aral.

3. A'wan, ngabogaan pancén ngagoda pamaréntah supaya dzholim, korupsi, leuwih mikirkeun kapentingan sorangan jeung partéyna tibatan kapentingan rahayat.

4. Haffaf, ngabogaan pancén ngagoda supaya jalma mararabok, nginum arak jeung ngalebokan narkoba.

5. Murroh, ngabogaan pancén ngagoda supaya jalma resep kana musik jeung lalaguan nu matak mopohokeun éling ka Allah.

6. Laqus, ngabogaan pancén ngagoda kaom Majusi.

7. Masuth, ngabogaan pancén pikeun ngagoda jalma supaya resep ngagosip, pabéja-béja nepi ka teu puguh ti mana mimitina éta béja. Kiwari, dina jaman meuweuh sosméd, kacida gampangna jalma "share" warta nu sipatna provokatif, ngajejeléh, fitnah, nguar-nguar aéb batur, jeung sajabana.

8. Dasim, ngabogaan pancén ngagoda di imah-imah. Ku kituna, lamun salaki datang, teu uluk salam sarta henteu deui nyebutkeun asma Allah. Manéhna ngagedurkeun seuneu pipaséaeun, nepi ka jadi tholak, khulu', jeung KDRT.

9. Walhan, ngabogaan pancén pikeun ngawas-waskeun dina wudhu, sholat, sarta ibadah-ibadah nu lianna.

Fikmin "NGADAGOAN NU NGAJURU"

Teu genah cicing. Leumpang bulak-balik hareupeun lawang rohang bersalin. Pikiran cus-cos. Melang ka pamajikan jeung ka orok nu rék dijurukeunana.
"Éa..., éa...!" Kadéngé sora orok ti jero. Buru-buru nyampeurkeun ka deukeut panto. Kulutrak, panto aya nu muka. Lol, suster.
"Éta putra abdi?" cekéng. Lunga-lengo ka jero.
"Bojo bapa, saha namina?" Suster malik nanya.
"Éla," gancang dijawab.
"Oh, sanés. Bu Éla mah teu acan."
Lol, suster hiji deui.
"Bapa, carogéna Bu Éla?" Nunjuk.
"Muhun. Kumaha bojo abdi?" teu sabar.
"Kumargi orokna ageung, sesah kaluarna, janten kedah...," teu kebat.
"Tong dicaésar, Bu!" Buru-buru ditémpas. Geus kasawang, pisabarahaeun boa waragadna.
"Teu kedah dicaésar, mung kedah diageungan wungkul palawanganana, digunting. Wios?" Suster imut. Duh, geulis suster nu ieu mah.
"Éy, Si Bapa kalah molohok ditaros téh!" Suster ngagebah.
"Aéh, muhun, wios! Tapi...," balaham-béléhém.
"Tapi naon, Pa?" Suster mencrong.
"Engkin upami ngaputna, nyuhunkeun dilangkungan sakedik..., supados janten langkung sereg dianggona...!" Kuring nutupan beungeut ku kérésék.

Fikmin "DUAAN DEUI"

"Kersa nyarengan Aa, Néng?"
"Pan Aa tos gaduh pasangan panginten?"
"Tos pegat. Kalintang ripuhna geuning hirup nyalira téh, asa kadungsang-dungsang."
"Sami, Aa! Kitu pisan anu karandapan ku abdi, hirup teu gaduh réncang téh meni asa nogéncang...."
"Tapi Aa mah mung sakieu buktosna, naha pantes kitu nyandingkeun salira?"
"Sanés perkawis pantes atanapi teu pantes, nu penting mah urang tiasa silih lengkepan geusan nyorang jalan kahirupan pikahareupeun."
"Duh, bagja temen tiasa réréndéngan sareng salira. Kawitna Aa tos gular-golér teu puguh, ayeuna mah hirup téh karaos aya mangpaatna deui."
"Ah, Aa...! Abdi ogé moal aya hartosna atuh upami mung nyorangan, taya nu nyarengan...."
Sendal capit anu pasanganana geus pegat, ayeuna boga batur deui, sendal kulit anu kari sabeulah. Nu sabeulah deui, béjana kabéngbat ku randa béngsrat.

Fikmin "KAPOROTAN"

Paneuteup nutur-nutur manéhna. Irung mancung, kulit hideung santen, pangawakanana rada montok tapi nyari.
"Ningalikeun waé, ih!" manéhna ngalieuk. "Aa bogoh da ka Enéng!" ngiceupan.
"Éy! Piraku bogoh ka wargi?" nyikikik.
"Wios atuh, kénging ieuh. Nikah, yu!" ngarawél leungeunna.
"Alim, ah!" ngaleupaskeun cekelan.
"Heueuh, mending karawin, lah!" Ibu, indung téré kuring, nyelengkeung ti dapur.
"Alim, Bi! Bonganna kapungkur Enéng diantep!" nyiwit. Kuring ngagurubug.
"Oh, janten Enéng kapungkur bogoh ka Aa?" nyéréngéh.
"Muhun, tapi Aa kalah nikah ka Téh Fatimah!" Lumpat, nyampeurkeun Ibu.
"Puas, siah!" Ibu nyeungseurikeun.
Manéhna téh alona Ibu. Asalna mah, tara mindeng ngawangkong. Ayeuna-ayeuna wé rada deukeut téh, bubuhan kulawargana ngeusian imah bapa nu di sisi sawah.
"Néng...!" kuring ngelol ti lawang dapur.
"Alim! Piraku Aa duda, Enéng parawan? Ta u'u, wéw!" ngabegégan.

Isukna, kuring ngopi di tukangeun imah, sakalian rék megat manéhna. Uleng mikir, ngatur stratégi. Kadéngé aya sora motor. Rét.
"Dadaaah, Aa...!" manéhna gugupay, diboncéng ku lalaki.

Fikmin "KABIASAAN"

Ti saprak lulus SMU, Uhé lugah-ligeuh. Rék kuliah, euweuh biayana. Bur-ber ngasong-ngasong lamaran, tapi can aya nu ditarima.
"Mending milu gawé jeung mamang wé, yu!" Mamangna nu karék balik ka lembur, ngajakan.
"Damel di mana, Mang?" Haripeut.
"Di peternakan hayam, teu kudu maké surat lamaran sagala, lah! Daék...?" Mencrong.
"Oh, muhun. Kersa!" Uhé bungangang.

Mimiti asup gawé, Uhé dibéré pancén purah meresihan kandang hayam. Beuteungna murel, teu kuat ku bau. Awak ararateul. Gawé karasa ripuh.
"Hé, hayu urang dahar heula!" Mamangna ngajakan botram, basa jam istirahat.
"Moal, ah!" Uhé gideug. Di kandang hayam anu bau, bujeng-bujeng napsu barangdahar. Ngong, adzan Lohor. Uhé bingung. Rék sholat, tapi bajuna kalalotor. Ngaheruk. Nalangsa. Mélaan dunya, nepi ka ninggalkeun kawajiban.

Sabulan gawé, Uhé ngarasa betah. Geus teu murel deui ngambeu bau tai hayam. Awakna geus tara arateul deui. Botram di kandang hayam, geus teu geuleuh deui. Ninggalkeun sholat ogé, geus teu nalangsa deui.

Fikmin "GUPAY PILEULEUYAN"

Teu, teu boga karep rék sulaya. Tapi ieu rasa, geus meruhkeun pogotna kasono ka manéhna. Rasa nu geus lila ngancik, ngajadikeun kuring teu genah cicing.
"Néng, hapunten.... Sanés Aa ilang kaasih, mung Aa asa teu sanggem...," karasa aya nu nyelek dina tikoro.
"Naha Aa teu hawatos ka abdi, bet badé téga ngantunkeun...?" Aya nu ngalémbéréh tina nétrana.
"Hirup mah kedah réalistis, geulis!" malieus, nyamunikeun kingkin.
"Abdi nampi sakumaha ayana Aa," ngaranggeum leungeun.
"Aa terang. Mung..., Aa alim nyesahkeun Enéng. Wayahna, nya, Aa seja amit mundur," ngaleupaskeun cekelan leungeunna.
"Aa...!" ngagabrug.
"Sing sabar, geulis! Upami urang ditakdirkeun ngajodo, tangtos pendak deui," ngusapan tonggongna. Lalaunan, dileupaskeun.
"Aa...!" manéhna gugupay. Teu dilieuk deui. Geus teu wasa nandangan rasa nu salila ieu milaraan. Kuring lumpat ka WC umum.