Rabu, 01 Juni 2016

بسم اللّه الرحمن الرحيم

إي رساله كيڠيڠ نوقل تنا كتاب فوائد المعين

اوراڠ سديا كاچيدا فرلونا كودو ڠا پاهوكن كا موسوه اوراڠ انو كرفنا اريك پلاكاكن اوراڠ دي دنيا جڠ اخيرة، پا ايتا ايا تلو روفا:
(١) نفس اماره جڠ نفس لوامه
(٢) كافر هربي
(٣) ابليس.

ته ايتا كابيه ڠاجك كان معصية كا الله، ماله ڠاجك كان كافر، پارام جڠ ڠاهلاڠن كان طاعة جڠ عباده كا الله تعالى. اري عصلنا انو جدي ابليس پا ايتا ملائكة عزازيل، دي داملنا كو الله تينا نور محمد جڠ تنا سن. ساميميه جدي ابليس، ايتا عزازيل تيه مخلق انو مليا جڠ فينوه كو علم. اري فݢاويئاننا دي توݢس كو الله تعالى جدي جورو كونچي شرݢا اوفة فولوه ريبو تائون، ڠا ݢوروئن كا سكابيه ملائكة كرابيىون تلو فولوه ريبو تائون، ڠاݢوروئن كا ملائكة روحنيون دوا فولوه ريبو تائون. تروس دي توݢس ڠاجݢا عرش اوفت بلاس ريبو تائون، ڠاجݢا لاڠيت كاهجي دي ݢانتي ڠارانّا عابد. ڠاجݢا لاڠيت كا دوا، ڠارانّا زاهد. ڠاجݢا لاڠيت كاتلو، ڠارانّا عارف. ڠاجݢا لاڠيت كااوفت، ڠارانّا والي. ڠاجݢا لاڠيت كالما، ڠارانّا تقي. ڠاجݢا لاڠيت كا ݢنف، ڠارانّا خازن. ڠاجݢا لاڠيت كاتوجوه، ڠارانّا دي سبوت دئي عزازيل. ڠاجݢا لوحالمحفوظ ڠارانّا عزازيل كينيه. براڠ ݢستي الله ڠادمل كڠجڠ نبي آدم، لاجڠ ݢستي الله ميواراڠ سجود كا سداينا ملائكة كا نبي آدم عليه السلام دي دملنا تينا تانه. قل: اسجدوا لأدم فسجدو الا ابليس ابى واستكبرو وكان من الكافرين. مڠكا سروجد سدايا ملائكة، ايوال عزازيل انو هنت ڠاوارو. تراس دي لعنة كو الله تعالى، ڠارانّا دي ݢنتي جدي ابليس، دي تورونكن كا دنيا كا نݢري بئيسان. اري روفنا كوس اكي-اكي بوڠكوك، بڠتنا سيݢا موپيت، لمفڠنا توڠكول بري ڠاݢندوڠ لڠن. دينا فيڠفيڠ كاتوهو دي سيريتن، انو كينچا دي فرج ئن. لمون انتل سريتنا كان فرج، تروس ڠندوݢ ٧٠ سكي. ١ اندوك مݢار جدي ٧٠ شيطان. جدي سكالي ڠندوݢ، بجيل ٤٩٠٠ شيطان. منڠ ڠندوݢنا نفي كا فوئي قيامة هنت فائيه-فائيه. اري انو دي جديكن كفلنا ايا ١٣، پأيت:

١. زلتون، توكڠ ڠفلأن دي فسار-فسار سوفيا براروهوڠ، سرارومفه، ڠوراڠن تمباڠن/كيلوئن، ڠوراڠن تكران.
٢. وثين،  توكڠ ڠاݢودا جلما انو منڠ مصيبة سوفيا ارال سُبها.
٣. اعون، ڠاݢودا كا فڠروس نݢارا سوفيا ڠالوبكن فمعصيتن جڠ كاظالمن.
٤. هفان، انو سوك نيته ڠينوم إنومن كراس انو متاك ڠامبوكن، كيانيڠ اراك جڠ سابڠسنا.
٥. مرّه، توكڠ سني، ڠاراميكن تتبهان جڠ پاپي-پاپيئن.
٦. لقوس، انو مڠفين كا فرا مجوسي.
٧. ولهان، انو سوك ڠاوسوسكن دينا وضؤ اتوا ادوس.
٨. اعوار، انو سوك ڠاجك سوفيا جلما للاچور/ڠاراپيد.
٩. وسنان، انو سوك پرام كان عبادة، ڠاهوچهكن كان معصية.
١٠. ابيض، انو ڠاݢودا فرا نبي، ڠن دي راكسا كو الله.
١١. مسوط، انو سوك نتاه بوهوڠ.
١٢. دسم، انو سوك ڠادوكن سلاكي جڠ فماجكننا.
١٣. خنزاب، انو سوك ڠاݢودا انو صلاة سوفيا واسواس جڠ فوهو كا ݢستي الله. ھ.

Sabtu, 12 Maret 2016

Fikmin "REUNI"

Arman, sobat dalit keur di SMA. Ti saprak lulus, can kungsi panggih deui. Kamari meunang nomer hapéna ti babaturan, tuluy wé ditelepon. Sihoréng kabeneran Arman jeung pamajikanana keur ulin ka Sukabumi, dayeuh panganjrekan kuring. Poé ieu, jangjian rék panggih sakalian silihwawuhkeun pamajikan.

"Énggalan atuh, Ayang...!" Ngelol ti lawang panto kamer. "Sakedap deui, teu acan bérés dangdosna." Pamajikan memener tiungna. Keteyep. Ditangkeup ti tukang. Celepot, dicium. "Iiih...!" Ogo. Rarabi anu ngadua kalian ka manéhna mah. Kuring duda, manéhna rangda. Alhamdulillah, runtut raut. Nyaah ku bageurna, béda pisan jeung Déwi, pamajikan anu ti heula. "Hayu atuh! Saurna énggalan?" Pamajikan ngaleupaskeun tangkeupan. Sumanget rék nepungan sobat téh. Arman pasti ngacungkeun jempol, kuring boga pamajikan geulis.

Nepi ka tempat nu dijangjikeun. Ti kajauhan, katempo Arman gugupay. Disampeurkeun. Gok. "Dési...?" Arman nunjuk pamajikan kuring. Pamajikan ngarénjag. Malieus. "Geuning wawuh...?" Héran. "Dési téh...urut pamajikan urang...!" Arman samar polah. Jol, ti tukangeun Arman. Gebeg. "Déwi...?"

Fikmin "GAOK BODAS"

"Aa, seuneuna geuning pareum?" Dési noél salakina. "Aéh, muhun! Urang suluhan deui." Uhé nyokot suluh tina paraseuneu. Diasupkeun kana hawu. Ditiupan maké songsong. Gur. Suluh diasur-asur. Dési ngabulak-balik garang japuh dina talawéngkar. Ku Uhé diteuteup, cipanonna ngembeng. Nu diteuteup, terus rasa. Ngalieuk. "Aa, kunaon?" Reuwas. "Hapunten, Aa teu acan tiasa nyenangkeun Ayang...! Hirup sareng Aa mah, tuang gé mung sareng nu kieu." Nyusut cipanon. "Alhamdulillah ieu téh rezeki ti Allah, nu penting mah halal. Atikan Aa dina bagbagan agama, éta langkung nyugemakeun abdi batan guluburna dunya barana," imut. "Hatur nuhun, geulis...! Insya Allah, urang sami-sami silihtuyun geusan murih rido Allah!" Ngaranggeum leungeun Dési.

Duaaan dahar balakécrakan. Sanajan deungeun sanguna ngan garang japuh, sambel goang, jeung kulub génjér, tapi kacirina ni'mat pisan. Rérés dahar, ngadaraweung di tepas bari gogonjakan. Reg, aya mobil eureun di hareupeun saung bututna. Lalaki jeung awéwé tengah tuwuh, turun tina BMW. Rét. "Papih..., Mamih...?" Dési ngagerendeng.

Fikmin "NU NÉANGAN EMAS"

Rérés sholat Dhuha, Uhé indit ka kebon nu ngan sacangkéwok di pipireun imahna.
Keur anteng macul, karasa aya nu ngagecruk teuas. Ku manéhna dikoréh-koréh. Goréhél, aya nu ngagurilap konéng sagedé bata beureum. Diberesihan.
"Subhanallah walhamdulillah, emas...," leungeun Uhé ngeleper. Buru-buru dibawa balik, ditémbongkeun ka pamajikanna. Éta emas, dibawa ka dayeuh. Dijual. Uhé ngadadak beunghar.

Ti saprak harita, rebun-rebun kénéh Uhé geus macul di kebonna. Sapoé-dua poé, nyamos. Tapi Uhé teu peunggas pangharepan. Poéan katilu, manggih emas deui.
"Kang, sholat Lohor heula!" pamajikanna nyampeurkeun.
"Ké heula, Nyi! Kagok, tangtu loba kénéh emas nu séjénna." Uhé angger macul. Goréhél deui, emas. Uhé mingkin sumanget. Sangu pangirim pamajikanna ogé, teu ditolih. Nepi ka peuting, Uhé anteng kénéh macul. Emas geus numpuk, tapi Uhé teu eureun-eureun ngagali.

Poé isukna, pamajikan Uhé rawah-riwih. Uhé kapanggih geus euweuh nyawaan. Katindihan ku emas.

Kamis, 10 Maret 2016

Fiksi "LADANG TEU MUSYAWARAH"

Uhé ngahuleng. Melong motorna nu ngajogrog. Banna kararempés. Lain tambal-tambaleun deui, geus garundul duanana. Ayeuna mah, indit gawé téh kapaksa kudu rebun-rebun pisan. Nikreuh, leumpang. Ari naék ojég atawa angkot, olok ongkos. Nyasat hirup jadi pagawé leutik, gajihna teu sabaraha. Basa gajihan bulan kamari, karak bisa kabeuli hiji. Kapiran dipasangkeun ogé, ditunda heula wé.
"Kunaon ngahuleng waé, A? Éta kopina geura leueut, bilih tiis mantén!" pamajikanna muraykeun lamunan.
"Tos sasasih Aa mios damel mapah, motor can tiasa dianggo. Mudah-mudahan wé gajihan sasih ieu aya sésana, hoyong mésér ban hiji deui." Nyuruput kopi.
"Aamiin.... Kumaha upami kasbon heula ka dunungan atuh, A? Engkin upami gajihan, kantun motong." Nyusut gegedoh kopi dina biwir Uhé.
"Isin ah! Kasbon nu ti payun ogé, dunungan teu kersaeun motong, kalah dipasihkeun. Aéh, naha Ayang mung nganggo anting sapalih, mana nu sapalih deui?" Uhé ngilikan ceuli pamajikanna.
"Puguh kamari ical, rupina ragrag waktos nyeuseuh di tampian. Hapunten, abdi teu tiasa ngaraksa banda pamasihan ti Aa," pamajikan Uhé ngaheruk.
"Deudeuh teuing...! Keun, engkin upami aya milik, ku Akang dipangmésérkeun sapalih deui, nya?" Uhé ngarangkul pamajikanna.

Poé isukna. Balik gawé, Uhé héhéotan. Bungah.
"Assalaamu 'alaikum...!" Ngetrokan panto.
"Wa 'alaikum salaam warohmatullohi wabarokaatuh...!" Kulutrak, pamajikanna mukakeun panto. Paromanna marahmay. Nyium leungeun Uhé.
"Aa gaduh surprés kanggo Ayang!" Uhé nyéréngéh.
"Abdi ogé sami, gaduh surprés kanggo Aa." Pamajikanna asup ka kamar. Nyampeurkeun deui, mawa ban motor weuteuh.
"Ari Ayang, gaduh artos ti mana?" Uhé neuteup pamajikanna.
"Pan ngical anting nu sabeulah téa," pamajikanna imut.
"Euh, ieu Aa mésér anting sabeulah deui, ladang ngical ban motor...," gégétrét.
Duanana tingharuleng.

Jumat, 26 Februari 2016

Fikmin "KADUHUNG"

Peuting asa ku peteng. Bulan jeung béntang taya némbongan, kalimpudan reueuk hideung nu ngagayot ti beurang kénéh. Hujan nu lir dicicikeun ti langit, kalah nambahan nyongkabna haté. Kasawang, ayeuna Andi keur ngahégak paduduaan jeung Érni, wanoja nu dipikacinta ku kuring.
"Duh, Gusti...! Kalintang sesahna geuning ikhlas téh," batin jumerit. Padahal kuring nu nitah Andi ngawin Érni, malahan mah kuring nu mangmayarkeun keur ipekahna ogé. Kuring percaya ka Andi, sobat dalit nu geus dianggap dulur pet ku hinis. Tapi dina émprona mah, kuring teu mampuh meper timburu. Sapeupeuting guling gasahan, teu bisa meureumkeun panon sakerejep-kerejep acan.

Isuk-isuk, kuring gancang nepungan Andi.
"Geus cukup, Di! Wayahna, Érni serahkeun ayeuna kénéh!" Teuteup panon kuring silalatuan, nempo buuk Andi tapak kuramas.
"Ulah, Kang Andi!" Érni norojol ti kamarna.
"Rarabi téh sanés kanggo heuheureuyan. Tamaha Akang bet bobo talak, abdi alim ngalaman janten randa kaopat kalina!" mencrong kuring.
"Hampura, lur...!" Andi nangkeup Érni pageuh.
Meg!

Minggu, 21 Februari 2016

Fikmin "HITUT CANTIK"

Ti isuk hujan ngecrek. Ngadon ngadadapleu di warung. Tiiseun, euweuh nu meuli. Kabeurangnakeun, hujan téh raat. Bray. Harepan meunang panglaris, nyaangan. Jol, awéwé geulis. Dangdanan gaul, maké kacapanon hideung.
"Badé mésér naon, Néng?" cekéng, soméah. Manéhna kalah peupeureudeuyan. Brot, hitut. Rey, beungeutna bareureum. Kuring teu kuat hayang seuri, teu nyangka nu geulis gé geuning bisaeun hitut tarik. Tapi kaburu inget kana lalakon Hatim Al-asham ti Pa Ustadz. Api-api teu ngadéngé.
"Badé mésér naon?" nanya deui.
"Aya tisu, Kang?" manéhna rampang-reumpeung.
"Oh, aya...." Song, tarigu.
"Tisu, sanés tarigu," rada marahmay.
"Untung torék, jadi teu ngadéngéeun sora nu tadi," manéhna ngagerendeng.
"Di dieu mah teu icalan batu ali," nyéréngéh.
"Euh, ingah! Kasép-kasép, torékna banget!" Gégétrét. Brot deui, hitut. Leuwih tarik jeung bau.
"Éy, tos nuang endog kacingcalang, nya, Néng? Nu ieu mah bau, teu sapertos nu tadi...," kuring ngabarakatak.